Przygotowanie pacjenta przed aplikacją pijawki lekarskiej

Kiedy do skóry pacjenta przyłożysz pijawkę lekarską główką a ona poczuje miejsce, do którego chce się przyssać, od razu się przysysa, a następnie przegryza skórę pacjenta. Przegryzając skórę pijawka wypuszcza do rany środki biologiczne, które zawarte są w jej ślinie i które mają za zadanie opatrzenie rany, jak również rozrzedzają krew, aby nie zakrzepła i aby pijawce łatwiej się ją piło, mają też działanie lecznicze. Ślina pijawki lekarskiej zawiera dużą ilość aktywnych biologicznych substancji, tak zwanych fermentów, których liczba dotąd nie została dokładnie określona, ale według literatury fachowej mówi się o 120 do 170 fermentach. Te biologicznie aktywne substancje dzielą się na kilka głównych grup leczniczych, które opiszę szczegółowo w rozdziale o działaniu leczniczym pijawki lekarskiej.

Przegryzienie skóry może w różnych miejscach działa różnie boleć, co zależy nie tylko od miejsca, ale też od progu bólu, jednak zasadniczo jest to podobne do użądlenia przez pszczołę a ból czuje się tylko w pierwszych minutach. W momencie, kiedy pijawka się wgryzie, przegryzienie skóry jest trochę bolesne, ale kiedy zacznie ssać, ból zniknie. Często też się zdarza, że po aplikacji pijawki lekarskiej lub kilku pijawek następuje u człowieka stan podobny do euforii, dlatego że w organizmie zaczyna się zwiększać produkcja endorfin.

Przyssanie pijawki lekarskiej może trwać do dwóch godzin, zazwyczaj trwa 45 do 120 minut, dlatego pacjent musi mieć dostateczną ilość czasu na całą procedurę. Zwykle nie jest to krótka procedura. Pijawka, gdy wyssie wystarczającą ilość krwi, sama się odczepi. Terapeuta dołoży pijawkę do przygotowanego naczynia a następnie opatrzy ranę. Jest zwyczajem podczas aplikacji pijawki lekarskiej opatrzyć ranę przykładając chłonny materiał, a potem zalepić ją lub obwiązać. Pijawka sama swoją śliną opatrzy ranę, tak więc przez następne 24 godziny nie trzeba się niczego obawiać, ponieważ nie ma opisanych stanów, aby do rany dostała się infekcja. Bardzo często nie ma potrzeby używać sterylnego materiału chłonnego. Jeśli jednak pacjent upiera się przy użyciu sterylnego materiału opatrunkowego, wystarczy przyłożyć do rany jeden lub dwa sterylne kompresy a reszty użyć niesterylnej. Często do bandażowania używa się jednorazowych pieluch dziecięcych lub damskich wkładek czy wkładek lub pieluch dla pacjentów nietrzymających moczu, ponieważ są przystosowane do absorpcji większej ilości płynu.